← توضیحات بیشتر

قانون نهایی موقت · 8 CFR بخش 208 · RIN 1615-AD18

پرونده‌های پناهندگی به دادگاه، بدون مصاحبه

یک قانون جدید DHS به USCIS اجازه می‌دهد متقاضیان پناهندگی مثبت را مستقیماً به دادگاه مهاجرت و مراحل اخراج، بدون انجام مصاحبه در دفتر پناهندگی، ارسال کند. این قانون از زمان انتشار لازم‌الاجرا شد. دوره ۶۰ روزه اظهار نظر عمومی در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶ به پایان رسید و هیچ قانون نهایی صادر نشده است. در اینجا تغییراتی که این قانون ایجاد می‌کند و معنای آن برای افغان‌هایی که درخواست پناهندگی داده‌اند، آمده است.

آخرین به‌روزرسانی ۴ اکتبر ۲۰۲۶

نوع
قانون نهایی موقت، نظرات بسته شد
آژانس
وزارت امنیت داخلی / اداره مهاجرت و تابعیت آمریکا (USCIS)
مؤثر
در تاریخ انتشار، ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۶
نظرات
بسته شده در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶
بلافاصله پس از انتشار لازم الاجرا است. دوره نظردهی بسته شد. ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶. ثبت درخواست: USCIS-2026-0199 RIN 1615-AD18

خلاصۀ مطلب در ابتدا

مصاحبه دیگر تضمین شده نیست

برای دهه‌ها، یک افغان یا هر کس دیگری که درخواست پناهندگی مثبت ارائه می‌کرد، می‌توانست انتظار مصاحبه‌ای غیرخصمانه در دفتر پناهندگی USCIS داشته باشد، فرصتی برای نشستن با یک افسر و توضیح ادعای خود قبل از هرگونه تصمیم‌گیری. این قانون به این انتظار پایان می‌دهد.

این قانون به افسر پناهندگی اجازه می‌دهد پرونده را بررسی کند و بدون مصاحبه، در صورتی که افسر تصمیم بگیرد که فرد نمی‌تواند درخواست دهد، ممنوع‌الورود است، به صلاحدید خود مستحق دریافت کمک هزینه نیست، یا بر اساس شایستگی واجد شرایط نیست و هیچ مبنای قانونی دیگری برای ماندن در کشور ندارد، پرونده را به دادگاه مهاجرت ارجاع دهد. ارجاع به دادگاه به معنای مراحل اخراج است. این قانون همچنین الزام ارزیابی اعتبار متقاضی توسط نامه ارجاع را لغو می‌کند و به افسران اجازه می‌دهد بدون اینکه ابتدا تصمیم بگیرند که آیا فرد پناهنده است یا خیر، به صلاحدید خود درخواست را رد کنند.

پناهندگی حذف نشده است. متقاضی ارجاع شده همچنان می‌تواند از قاضی مهاجرت درخواست پناهندگی، عدم اخراج یا محافظت تحت کنوانسیون منع شکنجه کند. اما مصاحبه دوستانه و حقیقت‌یاب جای خود را به یک دادگاه خصمانه می‌دهد که در آن سوی میز، یک وکیل دولتی حضور دارد و اخراج در گرو آن است.

در یک نگاه

چه چیزی قانون را تغییر می‌دهد

پنج تغییر، همه در بخش ۲۰۸ از ماده ۸ قانون مقررات مالی فدرال. هر ادعای زیر در متن قانون قابل ردیابی است.

تغییرچه کاری انجام می‌دهد؟چرا مهم است؟
جدید: 8 CFR 208.9(a)(2)به یک افسر پناهندگی اجازه می‌دهد تا درخواست پناهندگی مثبت را بدون انجام مصاحبه، بر اساس پرونده و سایر شواهد، به دادگاه مهاجرت ارجاع دهد.تغییر اصلی. یک پرونده می‌تواند روی کاغذ به دادگاه برود، بدون اینکه ابتدا فرصتی برای شهادت در دفتر پناهندگی وجود داشته باشد.
8 CFR 208.4(a)این عبارت که یک افسر «در مصاحبه» درخواست را بررسی می‌کند و به متقاضی اجازه می‌دهد اطلاعاتی را که بر هرگونه مانعی برای ثبت درخواست تأثیر می‌گذارد، ارائه دهد، حذف شده است.فرصت لازم برای توضیح حضوری یک مشکل ثبت، مانند مهلت یک ساله، را از بین می‌برد.
8 CFR 208.10 و 208.14(c)هرگونه اشاره به «حق» مصاحبه را حذف می‌کند.مصاحبه را به عنوان امری اختیاری و مصلحتی تعریف می‌کند، نه چیزی که متقاضی بتواند روی آن حساب کند.
8 CFR 208.19این الزام را که یک نامه ارجاع شامل ارزیابی اعتبار متقاضی باشد، حذف می‌کند.پرونده‌ها می‌توانند بدون اینکه افسر هرگز یافته‌ای مبنی بر اعتبارسنجی ارائه دهد، به دادگاه ارسال شوند.
تغییر فرآیند (بدون متن قانون)به یک افسر اجازه می‌دهد تا بدون اینکه ابتدا مشخص کند که آیا متقاضی پناهنده است یا خیر، به صلاحدید خود تصمیم بگیرد که متقاضی شایسته پناهندگی نیست.یک پناهنده واقعی می‌تواند صرفاً بر اساس صلاحدید، قبل از اینکه صلاحیتش مشخص شود، رد شود.

تغییر به طور کامل

چگونه یک پرونده بدون مصاحبه به دادگاه می‌رسد

تغییر اصلی

معرفی بدون مصاحبه

این قانون بند 8 CFR 208.9(a)(2) را اضافه می‌کند که به مأمور پناهندگی اجازه می‌دهد درخواست پناهندگی مثبت را بر اساس سوابق و سایر شواهد، بدون مصاحبه اولیه، به دادگاه مهاجرت ارجاع دهد. همچنین مفاد بندهای 8 CFR 208.4(a)، 208.10 و 208.14(c) را که مصاحبه را به عنوان مرحله‌ای که در آن می‌توان صدای متقاضی را شنید، و هرگونه اشاره‌ای به «حق» مصاحبه را نقض می‌کند.

اداره مهاجرت و شهروندی ایالات متحده (USCIS) می‌گوید که همچنان با پرونده‌هایی که امکان پذیرش آنها وجود دارد و همچنین پرونده‌هایی که متقاضی مبنای قانونی برای ماندن در ایالات متحده دارد، مصاحبه خواهد کرد. مسیر ارجاع بدون مصاحبه، متقاضیانی را هدف قرار می‌دهد که این آژانس، روی کاغذ، تصمیم می‌گیرد که در دفتر پناهندگی برنده نخواهند شد.

چه کسی را می توان به صورت کاغذی به دادگاه فرستاد

چهار دسته

طبق این قانون، یک افسر می‌تواند در صورتی که تشخیص دهد متقاضی در یکی از موارد زیر قرار می‌گیرد و مبنای قانونی برای ماندن ندارد، پرونده را بدون مصاحبه ارجاع دهد:

  • واجد شرایط درخواست پناهندگی نیست، به عنوان مثال به این دلیل که درخواست بیش از یک سال پس از ورود و بدون استثنای شناخته شده ثبت شده است.
  • به دلیل یکی از موانع اجباری، مانند جرم سنگین، دلایل امنیتی یا اسکان مجدد قطعی، از دریافت کمک هزینه تحصیلی منع شده‌اید .
  • به صلاحدید، مستحق دریافت کمک هزینه نیست.
  • بر اساس اصل ادعا واجد شرایط نیست.
اعتبار

نیازی به اثبات اعتبار در ارجاع نیست

این قانون، بند 8 CFR 208.19 را اصلاح می‌کند تا الزام ارزیابی اعتبار متقاضی در نامه ارجاع را حذف کند. USCIS همچنان یک تصمیم کتبی صادر می‌کند که مبنای ارجاع را بیان می‌کند، اما دیگر نیازی به ارائه یافته اعتبار ندارد. طبق قانون مهاجرت، هنگامی که هیچ تصمیم منفی در مورد اعتبار به صراحت اتخاذ نشود، متقاضی در تجدیدنظر، فرض اعتبار قابل رد را حفظ می‌کند، بنابراین چگونگی و چگونگی رسیدگی به اعتبار اکنون به دادگاه منتقل می‌شود.

اختیار در اولویت

صلاحدید قبل از واجد شرایط بودن

از طریق تغییر در رویه، نه متن قانون، یک افسر می‌تواند بدون اینکه ابتدا مشخص کند که آیا متقاضی واقعاً واجد شرایط پناهندگی است یا خیر، به عنوان یک امر اختیاری تصمیم بگیرد که متقاضی شایسته پناهندگی نیست. این آژانس قوانین موجود را برای مجاز دانستن این امر بررسی می‌کند. به عبارت ساده، فردی که در واقع پناهنده است، می‌تواند صرفاً بر اساس اختیار رد شود، قبل از اینکه کسی تشخیص دهد که پناهنده است.

این یعنی چی؟

چرا این موضوع برای متحدان افغانستان مهم است؟

مهلت یک ساله نقطه فشار است. اکثر افغان‌هایی که پس از آگوست ۲۰۲۱ با قید وثیقه آزاد شده‌اند، اکنون مدت زیادی از مهلت یک ساله ثبت درخواست پناهندگی‌شان گذشته است و به یک استثنای شناخته‌شده تکیه می‌کنند، یعنی اینکه آزادی مشروط یا وضعیت حفاظت موقت آنها تا مدت کوتاهی قبل از ثبت درخواستشان معتبر بوده است، یا اینکه شرایط در افغانستان تغییر کرده است. این قانون به USCIS اجازه می‌دهد تا آن استثنا را در پرونده کاغذی رد کند و پرونده را بدون شنیدن توضیح فرد به دادگاه ارجاع دهد.

داده‌های خود دولت این مقیاس را نشان می‌دهد. تا ۱۱ دسامبر ۲۰۲۵، ۴۴۴,۷۲۴ درخواست پناهندگی مثبت در انتظار بررسی وجود داشته که بیش از یک سال پس از ورود ثبت شده‌اند، دقیقاً همان جمعیتی که بیشتر در معرض ارجاع بدون مصاحبه قرار دارند. افغان‌هایی که درخواست خود را مثبت ثبت کرده‌اند، در این تعداد قرار دارند.

نتیجه‌ی عملی این امر برای یک پناهجوی افغان، مسیری دشوارتر است. مصاحبه در دفتر پناهندگی جایی است که یک ادعای قوی با سابقه‌ی پیچیده‌ی ثبت، که برای افرادی که ایالات متحده تخلیه شده‌اند رایج است، برای یک افسر آموزش‌دیده در یک محیط غیرخصمانه توضیح داده می‌شود. جایگزینی آن با دادگاه مهاجرت به معنای مواجهه با یک وکیل دولتی، سال‌ها پرونده‌ی معوقه و خطر فوری صدور حکم اخراج برای استدلال در مورد پرونده‌ای است که ممکن بود در دفتر پذیرفته شود. خودداری از اخراج و حفاظت بر اساس کنوانسیون منع شکنجه همچنان در دسترس قاضی است، اما پیروزی در هر دو دشوارتر از پناهندگی است و مزایای بسیار کمتری دارد.

برای ثبت درتاریخ

کاری که این قانون انجام نمی‌دهد

دقت، اعتبار را نزد افرادی که واقعاً قانون را خوانده‌اند، حفظ می‌کند.

  • این امر پناهندگی را از بین نمی‌برد . متقاضی ارجاع شده همچنان می‌تواند در برابر قاضی مهاجرت درخواست پناهندگی، تعلیق اخراج و حفاظت طبق کنوانسیون منع شکنجه کند.
  • این امر تعریف پناهنده یا بار اثبات را تغییر نمی‌دهد .
  • این قانون شامل افرادی که به طور قانونی اجازه اقامت در ایالات متحده را دارند، نمی‌شود و USCIS همچنان با پرونده‌هایی که امکان پذیرش آنها وجود دارد، مصاحبه می‌کند.
  • این به معنای پایان دادن به تصمیم کتبی نیست . USCIS همچنان یک نامه ارجاع صادر می‌کند که اساس آن را بیان می‌کند، فقط دیگر لازم نیست اعتبار آن را ارزیابی کند.
  • این قانون مستقیماً به برنامه ویزای مهاجرت خاص (SIV)، پذیرش پناهندگان یا واجد شرایط بودن برای آزادی مشروط ربطی ندارد .

موقف افغان ایواک

خوانده شده ما

مصاحبه پناهندگی غیرخصمانه دقیقاً به این دلیل وجود دارد که افرادی که ادعاهای واقعی و مدارک پیچیده دارند، قبل از اقدام دولت برای اخراج آنها، بتوانند نظراتشان را بشنوند. افغان‌هایی که ایالات متحده تخلیه کرده است، پرونده‌های درسی، ادعاهای قوی و سوابق ثبت نام هستند که با آزادی مشروط، تأخیری که خود دولت ایجاد کرده و یک سال زمان که اکثر آنها نمی‌توانستند از عهده آن برآیند، گره خورده است. اجازه دادن به USCIS برای تصمیم‌گیری در مورد این پرونده‌ها روی کاغذ و هدایت مستقیم آنها به مراحل اخراج، این خطر را افزایش می‌دهد که ادعاهای معتبر به جای شایستگی، در رویه از دست بروند. از آنجا که این قانون به عنوان یک قانون موقت لازم‌الاجرا شد، دوره اظهار نظر عمومی که در 28 سپتامبر 2026 بسته شد، زمان مناسبی برای ثبت این نگرانی بود. اکنون بیش از این در دست DHS است.

دوره نظردهی بسته شده است. نظرات در تاریخ ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶ بسته شد و وزارت امنیت داخلی در تاریخ ۳۱ آگوست اصلاحیه فنی این قانون را منتشر کرد. قانون موقت تا زمانی که وزارت امنیت داخلی نظرات را بررسی می‌کند، معتبر است. این وزارتخانه باید قبل از صدور حکم نهایی، به نظرات مهم پاسخ دهد و تا تاریخ ۴ اکتبر ۲۰۲۶ هیچ حکم نهایی صادر نشده است. اگر در اداره مهاجرت و تابعیت ایالات متحده (USCIS) درخواست پناهندگی داده‌اید و مصاحبه‌ای نداشته‌اید، راهنمای پرونده ما را بخوانید و قبل از هرگونه جلسه رسیدگی با یک وکیل صحبت کنید.

سیر تغییرات

گاهشمار

۲۸ ژوئیه ۲۰۲۶
وزارت امنیت داخلی (DHS) قانون نهایی موقت را در روزنامه رسمی فدرال منتشر می‌کند. این قانون در همان روز، بدون دوره معمول اطلاع‌رسانی و اظهار نظر قبلی، لازم‌الاجرا می‌شود.
۳۱ اوت ۲۰۲۶
وزارت امنیت داخلی (DHS) اصلاحیه فنی قانون موقت نهایی را منتشر کرد.
۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶
دوره نظرات عمومی بسته می‌شود.

خودتان قانون را بخوانید

تحلیل ما تا متن قابل ردیابی است. این قانون و سوابق گسترده‌تر سیاست در دفتر کل، سوابق عمومی AfghanEvac، موجود است.

مشاهدۀ گزارش آمار →

درباره این توضیح‌دهنده

تهیه شده توسط AfghanEvac و به‌روزرسانی شده در ۴ اکتبر ۲۰۲۶. این تحلیل منعکس‌کننده‌ی قانون نهایی موقت منتشر و اصلاح‌شده است. ما این صفحه را به محض صدور قانون نهایی توسط DHS به‌روزرسانی خواهیم کرد.

فقط مرجع آموزشی است، نه مشاوره حقوقی. این توضیح برای اهداف اطلاع رسانی عمومی ارائه شده است. قانون مهاجرت پیچیده است و بدون هشدار تغییر می‌کند. هیچ چیز در اینجا رابطه وکیل-موکل ایجاد نمی‌کند. اگر شما یا کسی که می‌شناسید درخواست پناهندگی در حال بررسی دارد یا در مورد یک پرونده فعال به کمک نیاز دارد، با یک وکیل مهاجرت واجد شرایط مشورت کنید یا با AfghanEvac تماس بگیرید.